Gerçek demokrasinin hakim olduğu toplumlarda siyaset; farklı toplum kesimlerinin sorunlarını çözmeye yarayan vazgeçilmez bir araçtır. Demokrasi sayesinde, sorunların çözümüne toplumun farklı kesimlerinde bulunan insanlar fikir üretebilir. Siyasette bulunan kişiler toplumun bütün katmanlarını kapsıyorsa; siyaset kurumu tüm toplumun sorunlarına rahatlıkla çözüm bulur.
Ancak demokrasinin hakim olduğunu savunduğumuz ülkemizde, siyaset aktörlerinin belli bir çevrede yığıldığını görebiliriz. Genelde siyasetle uğraşan kişilerin profilini incelediğimizde; belli bir gelir seviyesinin üzerine çıkmış, fabrikaları olan, müteahhitlik yaparak paranın gözüne vurmuş kişiler olduğunu görüyoruz.
Siyasetin karar alma mekanizmasında fabrikada çalışan işçilerin, bürolarda çalışan kişilerin, memurluk yapanların, taksicilerin, marketlerde çalışan kasiyerlerin, inşaat işçilerinin, tarlasını süren çiftçilerin, hayvanını otlatan çobanın vs? esamelerinin bile okunmadığını rahatlıkla görüyoruz.
Yukarda yazdıklarımızla birlikte düşünürsek, şu soruların cevapları çok önemli: ?´Türkiye´de dengeli bir gelir dağılımı için, karar vericilerin patronların olduğu bir yerde adalet nasıl sağlanır?´´ Daha da açık bir şekilde yazalım. Tok, açın halinden anlar mı? Çıkarılan kanunlar zenginleri mi korur, yoksa fakirleri mi? Devlet, kendi kurallarını yapanları mı önemser, yoksa bu kurallar (kanunlar) yapılırken söz hakkı olmayanları mı?
Yine örneklere eğitim sistemimizle devam edelim. Ülkemizde insani ve sınai kalkınmanın önündeki en büyük engel -kim ne derse desin- eğitim sistemimizdir. Türkiye´nin net, tutarlı, sürekli, verimli bir eğitim sistemi olmadığı ortadadır. Eğitim sistemimizin bu kadar düzensiz olmasının da tek nedeni yukarıda anlatmaya çalıştığımız husustur aslında. Eğitimle alakalı kanun yapıcıların, eğitimle tek bağlantısı çocuğunu okula göndermekten ibaret olduğu bir ülkede; eğitim sistemimizin ülkemizi her kulvarda başarıya sürükleyecek insan kaynağını yetiştirmesinden de söz edilmesi mümkün değildir.
Eğer ülkemizde her alanda eşitlik, her alanda kalkınmışlık, her alanda zenginlik istiyorsak; ülkemizin dünyada sözlerinin önem katsayısını artırmak istiyorsak; ülkemizde bulunan kronik sorunların çözümünü rahatlıkla çözmek istiyorsak; öncelikle ülkemizdeki demokrasi kültürünü sağlam temeller üzerine oturtmalıyız. Siyaset mekanizmasına zengin-fakir, güçlü-zayıf, sosyal statüsü yüksek-düşük ayrımı yapmadan herkesi dahil edebilirsek, işte o zaman hayal ettiğimiz güçlü bir ülkede yaşayabilmek adına büyük bir adım atmış oluruz.
