Önceki dönem Aksaray Milletvekilimiz Mahmut Öztürk, çok değer verdiği eniştesi Enbiya Er’i son yolculuğuna uğurladı. Biz de acısını paylaşmak, böylesine kıymetli bir insanın zor gününde yanında olmak istedik. Cenazeler, hayatın en büyük muhasebesidir. İnsan, geriye dönüp baktığında makamları değil, geride bıraktığı izleri görür. İşte bugün de aklımdan geçen tek şey, Mahmut Öztürk’ün Aksaray’a bıraktığı izler oldu.
Yıllar önce
Türkiye’nin sağlık sistemi bugünkü seviyede değildi. İnsanlar tedavi olabilmek için aylarca bekliyor, büyük şehirlere gitmek zorunda kalıyordu. O yıllarda Ankara’da Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde Aksaray’ı temsil eden Mahmut Öztürk’ün makam odasının kapısı hiçbir zaman kapanmadı.
Sabahın erken saatlerinden gecenin ilerleyen saatlerine kadar o odanın önünde bekleyenler; zenginler değil, garibanlardı…
Çocuğuna hastane arayan bir baba…
Kanser hastası annesi için çare arayan bir evlat…
Ameliyat sırası bekleyen yaşlılar…
İşsiz gençler…
Dul kadınlar…
Köylüler…
Kimsesizler…
Kim geldiyse eli boş dönmemeye çalıştı. Telefonlar açıldı, kapılar çalındı, insanlar hastanelere ulaştırıldı. O günlerde binlerce Aksaraylı onun vesilesiyle şifa buldu. Belki bugün isimleri unutuldu ama edilen dualar hâlâ semalarda dolaşıyor.
Ancak Mahmut Öztürk’ün Aksaray’a hizmeti sadece bununla sınırlı değildi.
Milletvekilliği döneminde Aksaray’ın eğitimden sağlığa, güvenlikten kamu yatırımlarına kadar birçok önemli hizmet kazanmasında büyük emek verdi. Hastanelerin büyümesi, sağlık ocaklarının açılması, okulların yapılması, eğitim yatırımlarının artması için Ankara’da gece gündüz mücadele etti.
Bugün binlerce öğrencinin eğitim gördüğü okulların temelinde onun emeği vardır.
Bugün binlerce vatandaşın şifa bulduğu sağlık yatırımlarında onun alın teri vardır.
Bugün Aksaray’ın güvenliğine katkı sağlayan en önemli yatırımlardan biri olan Polis Meslek Yüksekokulu’nun şehrimize kazandırılmasında verdiği mücadeleyi bilenler çok iyi bilir. O okul sadece bir bina değildir; Aksaray’ın ekonomik, sosyal ve eğitim hayatına değer katan, yıllardır yüzlerce gencin polis olarak yetişmesine vesile olan çok önemli bir yatırımdır.
Bunlar öyle kolay kazanılmadı.
Her yatırımın arkasında Ankara koridorlarında verilen mücadeleler, yapılan görüşmeler ve memleket sevdası vardı.
Milletvekilliği sona erdiğinde ise çoğu insanın yaptığı gibi köşesine çekilmedi.
Bu kez eline kalemi aldı.
Yıllarca arşivlerde çalıştı, belge topladı, araştırdı, gecesini gündüzüne kattı ve Aksaray’ın hafızasını geleceğe taşıyan eşsiz bir eser ortaya çıkardı.
Aksaray Tarihi…
Bu eser sadece sayfalardan oluşan bir kitap değildir.
Bu eser; bu topraklarda yaşayan insanların ortak hafızasıdır.
Bu eser; geçmişimize duyulan vefanın adıdır.
Bu eser; gelecek nesillere bırakılmış en kıymetli miraslardan biridir.
İnanıyorum ki her Aksaraylının evinde bulunması gereken en değerli kitaplardan biridir.
Bugün cenaze sonrası sohbet ederken Mahmut ağabey öyle bir cümle kurdu ki, uzun süre etkisinden çıkamadım.
“Bizim insanlarımız Aksaray Malaklı Köpeğine verdiği değeri Aksaray’a vermiyor.”
İlk duyduğumda içim burkuldu.
Sonra düşündüm…
Aslında ne kadar doğru bir tespitti.
Elbette Malaklı bizim değerimizdir, gururumuzdur. Ama mesele yalnızca bir köpek ırkı değildir.
Asıl mesele; bu şehrin tarihine sahip çıkmak, bu şehre emek veren insanlara sahip çıkmak, Aksaray’ın kültürünü, geçmişini, geleceğini ve değerlerini koruyabilmektir.
Bir şehir, sadece yollarla, binalarla, meydanlarla büyümez.
Bir şehir; ona gönlünü veren insanların sayesinde büyür.
Bugün Aksaray’ın dört bir yanında yükselen hastaneler, okullar, sağlık ocakları, kamu yatırımları ve eğitim kurumları bu şehrin hafızasında yaşamaya devam edecek.
Ama en önemlisi, bunları bu şehre kazandıran insanların isimleri unutulmamalıdır.
Mahmut Öztürk, belki yaptığı hizmetleri hiçbir zaman yüksek sesle anlatmadı.
Belki alkış beklemedi.
Belki teşekkür bile istemedi.
Ama Aksaray onu unutmayacaktır.
Çünkü insanlar makamlarıyla değil, eserleriyle yaşarlar.
Ve inanıyorum ki yıllar sonra Aksaray’ın tarihi yeniden yazılırken, bu şehre ömrünü adamış insanların arasında Mahmut Öztürk’ün adı da saygıyla, minnetle ve vefayla anılacaktır.
Biz görür müyüz bilmiyorum…
Ama tarih, memleketine gönülden hizmet edenleri mutlaka yazar.
Allah kendisine sağlıklı, huzurlu ve hayırlı ömürler versin.
Çünkü Aksaray’ın, dün olduğu gibi bugün de kendisi gibi memleket sevdalılarına ihtiyacı var.
Sevgili vekilim başın sağ olsun Eniştene Allah Rahmet Etsin
