Alışkanlıklarından vazgeçemeyen kimseler için, “Alışmışkudurmuştan beterdir." şeklinde bir sözün kullanıldığını duyarsınız… Ne kadar doğru bir söz olduğunu yaşamaktayız. Diyelim ki bir toplumda kötü bir alışkanlığı kendisine meslek edinmiş kişi ya da kişiler var. Böyle bir kötülüğü gören, tespit eden insanların onun ortadan kalkması için uygun önlemler almaları veya alınmasını istemeleri ne kadar gerekliyse o toplumda böyle bir kötülüğün olduğunu yaymamaları da o derece gereklidir.
Alışkanlık yapan yanlışları; kişilerin isimleri, makamları, kurumları, ekonomik konumlarımaalesef etkilemiyor yanlıştan caydırıcı olmuyor. İşte tam burada dinin yaptırım gücünden faydalanmanın gereği ortaya çıkıyor. Evet din, bireyin gönlünde, beyninde ve vicdanında kurduğu bu yaptırım gücüyle onu her yerde günaha düşmekten korur. Hiçbir kontrol ve yaptırımın olmadığı yerde bile din kişiyi tutar. Dini gerçek manada bilip, gerçek manada inanmak lazım. Allahtan nasıl korkulması gerekiyorsa öyle korkmak gerekir. Yoksa sözde inanmışlık, sözde eğitim, sözde diploma, sözde makam mevki alışılmış olan yanlışlarımızdan alı koyamaz.
Oysa bilmeliyiz ki yaptığımız her davranış birileri için muhakkak bir örnek oluşturuyor. Yani birileri bizi gözetliyor ve belki de örnek alıyor. Bunu bir düşünsek nelere sebep olabileceğimizi ya da olduğumuzu anlayabiliriz. Yapmakta olduğumuz nice yanlışı terk edebiliriz…
Peygamber(s.a.v.)’i örnek olarak gösterecek olursak, Peygamberimiz, hiç bir şey yapmadan model insan olmamıştır. Zaten kendileri model insan olacak kişiyi tarif ederken “konuştuklarıyaptıklarıyla uyum içerisinde olan kişi” olarak tanımlamışlardır. Peygamberliğinden önce, “Muhammedü’l-Emîn’’ vasfını kazanması, onun diğer insanlardan hayat alanında farklı ilkeleri benimsemiş olmasının, ahlâkî kriterleri hep önde tutma yolunda gayret göstermesinin bir sonucudur. O’nu diğer insanların model insanı haline getiren, hayat kalitesidir. İnsanlık ne zaman O’nu örnek olarak kabul ederse, insan olma şerefine uygun hareket etmiş olacak, ne zaman ki O’nun örnekliğini kaale almaz hale gelirse, hoyratça hayatı yaşama gayreti içerisinde olursa, kendi hayat kalitesine aykırı, yaratılış gerçeğine zıt hareket etmiş olacaktır.
Hani biz kimi örnek alıyoruz? bizim bulunduğumuz konum yaptığımızla uyuşuyor ve güzel örnek ola biliyor muyuz?
