FEHMİ’YE! (4) (Çift ayak)
Yaş geldi altmışa dayandı Fehmi,
Artık yeller acı-acı esiyor.
Her duyduğum lafa kafa takıyom,
Yılan diller nefesimi kesiyor.
Ağrıma gidiyor en ufak kusur,
Ağzımdan çıkana oluyom esir,
Sorsalar yaşın ne, derim ki asır,
Kahpe yıllar baş aşağı asıyor.
Sakın beni hep bu haldeyim sanma,
Çok iyiyim desem; ona da kanma,
Daha da yapacak çok şey var amma,
Uzun yollar menzilimi kısıyor.
Çok şeyler çıkıyor gayri hiç’imden,
Bir şey değişmiyor benim açımdan,
Ölmek de geçiyor bazan içimden,
Bazı kullar omuzuma basıyor.
Her türlü zorluğu gördük, yaşadık,
Yara kabuk bağlamadan kaşıdık,
Bu günelere kadar hep biz taşıdık,
Eller-kollar artık bize küsüyor.
“KORKUT’um yaz” dedin, yazdım iştaha!
Bir anda ilhamlar kalkıştı şaha,
Söyle, bundan başka ne deyim daha?
Diyen diller bir gün gelip, susuyor.
Hasan KORKUT
Aksaray, 22.02.2013
