Lafımı galeye almayan zatlar;
“Keşke” der adımı ünler bir zaman.
Sözlerim anbean beynine patlar,
Gözleri buğulu dinler bir zaman.
Bizi mahva ahd-ü peyman edenler,
Fitne, fesat, bühtan izi güdenler,
Kendi nefsi ardı sıra gidenler,
Gün gelir doğruyu anlar bir zaman.
Elbette önemli; mayalar, özler;
Gün gelir, gerçeği görür o gözler.
Doğru da çıkınca dediğim sözler;
İlla kulakları çınlar bir zaman.
Ülfet deryasından gafil olanlar,
Ayağı taşlara değince anlar,
KORKUT’a nahakça cephe alanlar,
Ağlayıp-ağlayıp, inler bir zaman.
Hasan KORKUT
Aksaray, 6 Nisan 2013
