Kurban Bayramı yaklasmisti. Bu yüzden Aslı çok üzgündü. Çünkü, hayvanlara üzülüyordu. Bu üzüntüyle odasına gidip yatağına uzandı. Uykusu gelmişti. Gözleri ağır ağır kapanıyordu…
Kendini bahçede bulmuştu. Tam önünde, bir – iki metre ileride elinde bıçak, önünde koyun olan babası vardı. Babası bıçağı güzelce keskinlestirmis koyuna bakıyordu. Koyuna doğru ilerliyordu. Aslı korkulu gözlerle onlara bakıyordu. Babası tam koyunu kesecekken Aslı:
? Durr !! dedi.
Babası şasirmisti:
? Ne oldu Aslı neden öyle bağırdın? diye sordu.
Aslı yerden bir çiçek kopardı ve babasına tekrar döndü:
Baba koyuna bu çiçeği yedire bilir miyim? Belki ölmeden önce yemek yemek ister.
? Tamam yedire bilirsin, dedi.
Aslı koyunun yanina gidip ona çiçeği uzattı ve koyuna yedirdi. Koyun yedikten sonra Aslı´ ya donup şöyle dedi:
? Biz hayvanlar için uzulmene gerek yok. Çünkü biz Allah´ a kurban olacağımız için mutluyuz sakin üzülme tamam mi? dedi
O son kelimeyle birlikte rüyasından uyanan Aslı mutlulukla geri uyudu.
Bedia Gülderen Usluer
Lale eğitim kurumları 6. Sınıf
yazını çok beğendim. güzel yazmıssın. basarılarının devamını dilerim