Aksaray Nöbetçi Eczaneleri

Bedia Gülderen Usluer


Yetiş Ya Muhammed Kitabın Elden Gidiyor!


Tarih öğrenmek farz olduğu halde ecdâdı hakkında bir şey bilmeyen, tarihi hakkında bilgisi olmayan o kadar insan var ki... Bir zamanlar bende bu gruba dahildim. Ta ki o 18 Mart sabahına kadar..
O gün, hakkında hiçbir bilgiye sahip olmamama rağmen okulda yapılacak olan programa beni de katmışlardı. Programın başlamasına saatler kala 18 Mart hakkında bir konferans oldu. Sırayla bütün öğretmenlerimiz bu konu hakkında konuştular. Pek ilgimi çekmediğinden olsa gerek uyuya kalmışım. Gördüğüm şey rüya mıydı, yoksa ecdâdımı hafife aldığım için büyüklerden gelen bir uyarı mıydı bilmiyorum ama 2 hafta tesirinden çıkamamıştım. 
Rüyamda top-tüfek sesleri eşliğinde bir harp meydanı karşılamıştı beni. Siperlerde ise, vatan uğruna canla-başla savaşan kan-ter içinde kalmış Mehmetçikler vardı. O siper senin, bu siper benim var güçleriyle düşmana Çanakkale' yi dar ediyorlardı. O gülle yağmurlarının arasından kendimi zar-zor bir sıhhiye çadırına atabilmiştim. Korkudan titreyen bacaklarımla, yaralı askerlerden birinin yanına çömeldim. Yanına çömeldiğim ihtiyar gazi, benim bu halimden pek bir keyif almışa benziyordu. Yüzündeki tebessümle sırtımı sıvazladı ve konuşmaya başladı:
"Sen savaşın dış yüzünü görüp böyle korktuysan kimbilir cephelerde yaşanan kahramanlıkları duysan ne yaparsın? Gel sana bizzat şahit olduğum bir hadiseyi anlatayım;
2. Alaya bağlı 1. Taburdan Binbaşı Lütfi Bey vardı. Sessiz-sakin bir adam olan Lütfi Bey cephede tamir işlerini görür, bir şekilde yardımları dokunurdu. 
Alçıtepe' nin düşmek üzere olduğu, askerlerin morallerinin bozulduğu bir zamandı. Fransız askerleri çoğalmıştı. Alçıtepe düşerse düşmana İstanbul yolu açılırdı. Belki de savaşın en kritik saatleriydi. Tam o anda arkalardan bir ses duyuldu: 
'Yetiş Ya Muhammed! Kitabın Elden Gidiyor!'
Tahmin etmesi zor ama bu kişi Lütfi Bey'in ta kendisiydi. Bir elinde süngü 'Allah Allah' nidalarıyla düşmana doğru koşuyordu. Tabi onunla birlikte aşka gelen askerlerde. Ortalık ana-baba gününe dönmüştü. O esnada yaralanmışım, gözümü açtığımda buradaydım. O kahramanlar sayesinde Alçıtepe hala bizim elimizde. İşte bu zafer bu ruhla elde edildi. Çanakkale maddenin manaya yenildiği yerdir."
Gözlerimi açtığımda konferans çoktan bitmişti. Uyanmıştım ama yaşlı amcanın sözleri hala kulağımda idi. Böyle güzel şeyleri bilmediğime mi şaşırayım, yoksa böyle bir imanın o küçük kalbe nasıl sığdığına mı?


BUGÜN KANDAN DUMANDAN SEÇİLMEZ ÇANAKKALE; 
YER YERİNDEN OYNASA GEÇİLMEZ ÇANAKKALE!!!

Aksaray

08.04.2020

  • İMSAK 04:46
  • GÜNEŞ 06:11
  • ÖĞLE 12:51
  • İKİNDİ 16:28
  • AKŞAM 19:20
  • YATSI 20:40
  • BIST 100

    93.225%0,91
  • DOLAR

    6,7804% 0,38
  • EURO

    7,3881% 0,30
  • GRAM ALTIN

    359,51% 0,26
  • ÇEYREK ALTIN

    593,1915% 0,26


Hamza usluer
17.03.2020 12:13:20
Çok muhteşem bir yazı olmuş teşekkürler.

Fatma Zeynep Göksu
1.04.2020 16:20:01
Vay be dostum helal be harika olmuş devamını beklerim Allah yardımcın olur inşallah